Door ijle wind bevroren (Fotografie Poëzie)
Spreek opdat we je stem kunnen horen
door de wind
die de laatste herfstbladeren
van de bomen waait
de straten gisteren nog bezaait met
goudgele confetti
vandaag bedekt onder een spierwit koud tapijt
Spreek voordat de winter komt
adem door ijle wind bevroren wordt
geef mij niet het gevoel
een boom te zijn
die jij het liefst om zou willen kappen
die groeit en groeit en voor jouw raam
het licht ontneemt
laat mij niet klam van angst
opzien naar jou
zodat ik niet achter je ogen hoef te kijken
maar spreek
laat je adem ontdooien
zodat ik je mee kan nemen
naar waar de bomen schaduw geven
geen licht ontnemen
maar je zullen voeden
Geschreven
door
eliZe Augustinus
eerder gepubliceerd
in 2009