Snarenspel
Welluidend buigt zij haar hoofd
in het gloeiend aangezicht
haar mond gedrenkt met weelde
als een lichtje dat uit 't donker treedt
met haar gids dat lichtgloed geeft
en leven, de ruimte blauwt in overvloed
het glas en lood in zonnegloed mijn
ziel wiekt bij 't schoon wonderlied
naar de muziekkamer hier boven
Gesschreven
en eerder gepubliceerd
op 22 april
het schilderij is kort daar voor geschilderd
door
eliZe Augustinus